• Κύπρος ἡ πολύπαθη

    «Νησὶ πικρό, νησὶ γλυκό, νησὶ τυραγνισμένο, κάνω τὸν πόνο σου νὰ πῶ καὶ προσκυνῶ καὶ μένω». Μ’ αὐτὰ τὰ λόγια ξεκινάει ὁ ποιητὴς νὰ ὑμνήσῃ τὸ πολύπαθο νησί, «τὸ ὁλάνθιστο κλωνάρι, ποὺ τοῦ μαδήσαν τά ἄνθια του διπλοῖ, τριπλοῖ βαρβάροι» καὶ ποὺ τὰ βάσανά του δὲν λένε νὰ πάρουν τέλος...

  • «Ἴνδαλμα θεοσεβείας» ὁ Προφήτης Ἠλίας

    «Τὸν ἔνσαρκον ἄγγελον», «τὸν προφητῶν τὴν κρηπῖδα» τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 20 Ἰουλίου. Τιμᾶ, ὅπως λέει ὁ ὑμνογράφος του, ἐκεῖνον ποὺ «παρανόμους βασιλεῖς ἤλεγξε», «τοὺς ἱερεῖς τῆς αἰσχύνης ἐθανάτωσε», «πῦρ ἐν ὕδατι ἀνῆψε», «τροφὴν ἀγεώργητον ἐπήγασε» καὶ «νάματα ἰορδάνεια τῇ μηλωτῇ διέτεμε».

  • Ἄς μὴν βρεθοῦμε πρὸ ἐκπλήξεων!

    Μὲ ἔκσταση στέκεται πάντοτε ο ἄνθρωπος μπροστὰ στὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναφωνεῖ: «Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα Σου, Κύριε,…». Ὅσο περισσότερο, μάλιστα, θαυμάζει τὴν μεγαλωσύνη Του, ἄλλο τόσο συνειδητοποιεῖ τὴν δική του μικρότητα καὶ ἀδυναμία καὶ ζητάει τὴν βοήθεια τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ: «Πτωχὸς καὶ πένης εἰμί ἐγώ. Ὁ Θεὸς βοήθησόν μοι· βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ, Κύριε» (Ψαλμός 69, στ. 6). Ἔτσι καὶ ὁ ἑκατόνταρχος τοῦ Εὐαγγελίου, παρὰ τὰ πολλά του ἀξιώματα καὶ τὰ ἀκόμη περισσότερα ὑλικά του ἀγαθά, συναισθάνεται τὴν ἀδυναμία του καὶ καταφεύγει στὸν Κύριο, γιὰ νὰ δώσῃ λύση στὸ «πρόβλημά» του. Ποιό εἶναι, ἀλήθεια, τὸ πρόβλημά του; Τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἀπασχολεῖ καὶ ἀδυνατεῖ…

  • Πρόταση γιά «δίαιτα» ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Κηπουρό

    Φωστῆρες ποὺ σκόρπισαν τὴν λάμψη των μέσα στὴν νύχτα τῆς αἰχμαλωσίας, ποταμοὺς ποὺ πότισαν τὴν ξεραμένη πίστη, ἄνθη ἐαρινὰ ποὺ κάρπισαν μέσα στὸν ζοφερὸ χειμῶνα τῆς σκλαβιᾶς καλεῖ τοὺς Νεομάρτυρες ὁ Νικόδημος Ἁγιορείτης. Ἕνας τέτοιος νεαρὸς βλαστὸς τῆς πίστεως καὶ «ἄνθος εὐῶδες» τῆς ἀττικῆς γῆς ἦταν ὁ 18χρονος Μιχαὴλ Πακνανᾶς (ἢ Μπακνανᾶς), ποὺ τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 9 Ἰουλίου.

  • Ἀφιέρωμα στὴν Κύπρο

    Ἡ ἐκδήλωση διοργανώνεται μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 50 ἐτῶν ἀπὸ τὴν θλιβερὴ ἐπέτειο τοῦ ἰουλιανοῦ πραξικοπήματος (15 Ἰουλίου 1974) καὶ τῆς εἰσβολῆς τοῦ Ἀττίλα Α’ στὴν μαρτυρική μας Κύπρο (20 Ἰουλίου 1974). Γιὰ νὰ μὴν λησμονοῦμε καὶ νὰ διδασκώμαστε ἀπὸ τὰ λάθη μας.

  • Πρὸς τοὺς δασκάλους τῆς Κύπρου

    Σήμερα η Κύπρος εἶναι χωρισμένη μὲ μιὰ ματωμένη γραμμὴ καὶ τὸ βόρειο τμῆμα της στενάζει στὰ χέρια βάρβαρου κατακτητῆ. Ἀλλὰ τὸν ἱερὸ μαρτυρικὸ αὐτὸν λαὸ τὸν ἐπισκοπεῖ ὁ Θεὸς καὶ τὴν ἱστορική του πορεία, χαραγμένη μὲ αἷμα καὶ δάκρυα, τὴν κατευθύνει ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ μαζὶ μὲ τὶς ἀρετὲς τῶν Κυπρίων. Μπορεῖ κάποιοι πολιτικοὶ ἡγέτες νὰ λιποψυχοῦν, ὁ λαὸς ὅμως τῆς Κύπρου ὄχι.

  • Νὰ ἀποκτήσωμε καὶ πάλι ζωντανὴ μαρτυρία

    Ἰδιαιτέρως κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιο ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη πλήθους Ἁγίων ὅλων τῶν φύλων καὶ φυλῶν, ὅλων τῶν γενῶν, τῶν ἡλικιῶν καὶ τῶν ἐπαγγελμάτων, οἱ ὁποῖοι, παρὰ τὶς τόσες ἐπιμέρους διαφορές των, κατώρθωσαν νὰ παραμένουν πάντοτε ἑνωμένοι μὲ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ἐκκλησία, καὶ νὰ καθίστανται συνεχῶς παράγοντες εἰρήνης καὶ ἑνότητος ἀνάμεσα σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.

  • Μιμητές μας γίνεστε!

    Τὴν μνήμη τῶν Ἀποστόλων ἑορτάζει πανηγυρικὰ ἡ Ἐκκλησία μας καὶ φέτος, ὅπως κάθε χρόνο. Τιμᾶ τοὺς κορυφαίους, Πέτρο καὶ Παῦλο, καὶ τὸ σύνολο τῶν Ἀποστόλων, «τὸν δωδεκάριθμο χορό». Ὑμνεῖ τοὺς κήρυκες τοῦ λόγου, ποὺ σὰν τὰ γοργόφτερα πουλιὰ μετέφεραν τὸ μήνυμα τῆς ἀληθείας σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη, τοὺς φωτεινοὺς ἀστέρες ποὺ διέλυσαν τὰ σκοτάδια τῆς πλάνης, τὶς κιθάρες τοῦ πνεύματος ποὺ σκόρπισαν τὴν ἁρμονία καὶ τὴν ἀγάπη στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι νὰ ἀπορῇ, πράγματι, κανεὶς πῶς μπόρεσε μιὰ δράκα ἁπλῶν καὶ ἀνίσχυρων, «ἀμόρφωτων» ἀνθρώπων νὰ ἀντιμετωπίσῃ πολυπληθέστερους καὶ μάλιστα μεγάλους καὶ τρανοὺς ἄρχοντες καὶ βασιλεῖς. Πῶς κατάφεραν, ἐπίσης, μέσα σὲ ἀντικειμενικὰ δύσκολες καὶ ἀντίξοες συνθῆκες, ὄχι μόνον νὰ διατηρήσουν…

  • Ἅγιοι Πάντες, οἱ φωτεινοί μας ὁδοδεῖκτες

    Τοὺς Ἁγίους Πάντες, τοὺς φωταυγεῖς ἀστέρες τοῦ νοητοῦ στερεώματος, τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ ἀπὸ τὴν Πεντηκοστή, ὡς ὄργανα τοῦ Πνεύματος καὶ πρώτους καρποὺς τῆς χάριτός Του. Πρόκειται γιὰ Ἁγίους ὅλων τῶν κατηγοριῶν καὶ ἡλικιῶν, ἐπωνύμους καὶ ἀνωνύμους, ἐπιφανεῖς καὶ ἀσήμους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ποὺ φωτίστηκαν καὶ ἁγιάσθηκαν ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ εὐηρέστησαν στὸν Θεό, διότι «ἐπλήρωσαν ἔργῳ τὸν λόγον τοῦ Σωτῆρος». Βλαστοὺς εὐαγγελίου καὶ καρποὺς ἀμαράντους, καλεῖ ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης τοὺς Ἅγιους Πάντες, ὁ δὲ Κύριλλος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, τοὺς παρομοιάζει μὲ οὐρανό, ποὺ στὸ μέσο του λάμπει ὡς Ἥλιος ὁ Χριστός, ὡς σελήνη ἡ Παναγία, καὶ «κύκλῳ» ὡς ὁλόφωτα ἄστρα οἱ χοροὶ πάντων τῶν…

  • Παρουσίαση Βιβλίου «Ὁ μικρὸς μὲ τὰ γαλανὰ μάτια»

    Πατῶντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο μπορῆτε νὰ παρακολουθήσετε τὴν παρουσίαση διαδικτυακά: https://join.skype.com/BsNnjicPh0V2 ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔ/ΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Γραφεῖα: Ζήνωνος 3, 104-31 ΑΘΗΝΑΙ, τηλ. & fax: 210-5230.948E-mail: epalxeis1974@gmail.com, btsoupras@gmail.com Ἐν Ἀθήναις, τῇ 17ῃ Ἰουνίου 2024 Ἀνακοίνωση-Πρόσκληση Τὴν Κυριακή, 30 Ἰουνίου 2024, στὶς 11:30 π.μ., στὴν κεντρικὴ αἴθουσα τῶν Ἐπάλξεων, Ζήνωνος 3, β’ ὄρ., στὴν Ὁμόνοια, θὰ γίνῃ ἡ παρουσίαση τοῦ νέου βιβλίου τοῦ ὑπευθύνου τῶν Ἐπάλξεων, κου Βασιλείου Τσούπρα, μὲ τίτλο «Ὁ μικρὸς μὲ τὰ γαλανὰ μάτια». Θὰ προηγηθῇ κοινὸς ἐκκλησιασμὸς στὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο Ὁμονοίας, πρόγευμα ἀγάπης στὴν αἴθουσά μας, Ζήνωνος 3, καὶ θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ παρουσίαση. Τὸ βιβλίο αὐτὸ ἀποτελεῖ αὐτοβιογραφικὴ ἀναφορὰ στὰ παιδικὰ χρόνια τοῦ συγγραφέως (1934 –…

  • Η Εβδομάδα των Παθών μέχρι την Αγία Ανάσταση

    Με μεγάλη ευλάβεια και κατάνυξη στις εκκλησίες παρευρεθήκαμε και φέτος στις άγιες ακολουθίες των Παθών του Κυρίου μας. Η Μεγάλη εβδομάδα, η οποία ξεκινά από τη Κυριακή των Βαΐων. Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα πάνω σε ένα γαϊδουράκι και ο κόσμος φώναζε Ωσαννά κρατώντας στα χέρια βάγια, κλαδιά από φοίνικες και έστρωσαν στο πέρασμα του Κυρίου τα ιμάτιά τους. Οι τέσσερις πρώτες μέρες της Μεγάλης εβδομάδας μέχρι την Μεγάλη Πέμπτη έχουμε τις ακολουθίες του Νυμφίου, που μας προετοιμάζουν για τα μεγάλα γεγονότα που θα ακολουθήσουν μέχρι την Σταύρωση του Χριστού. Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την ακολουθία των παθών μέχρι το Σάββατο, την ακολουθία της Αναστάσεως. Τα συναισθήματα που νιώσαμε ήταν…

  • Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, νέκρωση τοῦ Θανάτου

    Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι αὐτὸ ποὺ διαφοροποιεῖ τὸν Χριστιανισμὸ ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη θρησκεία. Οἱ ἄλλες θρησκεῖες ἔχουν ἀρχηγοὺς θνητούς, ἐνῶ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Ἀναστημένος Χριστός. (τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ)