Πῶς θὰ ἀντέξουμε;
Οἱ δυσκολίες ποὺ παρουσιάζονται τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶστες, δὲν εἶναι ποσοτικές, δηλαδὴ περισσότερες καὶ μεγαλύτερες, ἀλλὰ ποιοτικές, γιατὶ ἐπιδιώκουν νὰ μολύνουν καὶ νὰ ἀλλάξουν τὴν ἀνθρώπινη ψυχή, ὥστε πλέον ὁ ἄνθρωπος νὰ μὴν ὀρέγεται τὸ ὅσιον, τὸ ἀληθές, τὸ δίκαιον, τὸ ὡραῖον, ἀλλὰ νὰ ἐπιθυμῇ τὴν ἐξουσία, τὸν πλοῦτο, τὴν ἡδονή, καὶ τελικὰ νὰ χαίρεται μὲ τὴν συντριβὴ τοῦ ἀντιπάλου.
Μὲ μεταλλαγμένη, ὅμως, συνείδηση καὶ μὲ ἀτομικὲς προσπάθειες ἀγώνας δὲν γίνεται καί, ἐὰν γίνεται, δὲν πετυχαίνει. Ἄλλωστε, οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ εἶναι πολὺ καλὰ ὀργανωμένες καὶ φαντάζουν πανίσχυρες. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ ἀνοργανωσιὰ καὶ ἡ ἀπειθαρχία τῶν ἀνθρώπων ποὺ θέλουν τὸ καλὸ καὶ πρὸ παντὸς ὁ ἐπηρεασμός τους ἀπὸ ἐξωγενεῖς δυνάμεις τοὺς ὁδηγεῖ συχνὰ νὰ μὴν πράττουν αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ θέλουν ἀλλὰ νὰ ἐνεργοῦν σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ θέλουν οἱ ἐκμεταλλευτές των! Ἔτσι, κάθε προσπάθεια γιὰ τὸ κοινὸ καλὸ μοιάζει ἀνέφικτη.
Πολλοί, μάλιστα, ἀναρωτιοῦνται: Πόσο ἀκόμη θὰ ἀντέξουμε, ἔστω καὶ νὰ σκεφτώμαστε τὸ καλό, ἀφοῦ τὰ πάντα γύρω μας διαλύονται καὶ τὰ πάντα μέσα μας ἀλλοιώνονται; Παντοῦ πόλεμοι, καταστροφές, βιασμοί, ἀνθρωποκτονίες, καὶ μάλιστα γυναικοκτονίες, καὶ ἀπονενοημένες ἐνέργειες, ποὺ συνεχῶς αὐξάνονται.
Μέσα στὴν γενικὴ ἀπογοήτευση, τὴν ἀλληλοεκμετάλλευση καὶ τὸ μῖσος ποὺ θεριεύει γύρω μας δὲν φαίνεται, πραγματικά, νὰ ὑπάρχῃ φῶς, οὔτε ἐλπίδα σωτηρίας. Μόνον τὰ φωτεινὰ μετέωρα ποὺ κοσμοῦν τὸ νοητὸ στερέωμα μποροῦν νὰ μᾶς δώσουν ὑπομονὴ καὶ θάρρος νὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγῶνα μας. Τέτοια ὁλόφωτα ἄστρα εἶναι οἱ Ἅγιοί μας, καὶ μάλιστα τοῦ μηνὸς Ἰουλίου· Ἅγιοι κάθε φυλῆς, φύλου, γένους, τάξεως, ποὺ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν πολιτεία τους μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο. Μᾶς θυμίζουν, δηλαδή, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος τρόπος ζωῆς, αὐτὸς τῆς δημιουργίας καὶ ὄχι τῆς καταστροφῆς, τῆς ἐλπίδος καὶ ὄχι τῆς ἀπογοητεύσεως, τῆς ἀγάπης καὶ ὄχι τοῦ μίσους.
Οἱ Ἅγιοι κατάφεραν νὰ γίνουν τέκνα φωτόμορφα, διότι ἦταν διαρκῶς στραμμένοι πρὸς τὴν πηγὴ τοῦ φωτός, τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀντλοῦσαν ἐνέργεια ἀπὸ τὴν ἐνέργειά Του. Ἔτσι, δὲν γίνονταν μόνον οἱ ἴδιοι φῶς ἀλλὰ καὶ ἐξέπεμπαν αὐτὸ τὸ φῶς πρὸς τοὺς ἄλλους, μεταφέροντας τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας καὶ τὸ κήρυγμα τῆς δικαιοσύνης, τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἀγάπης σὲ ἀνθρώπους καὶ λαούς.
Ἐὰν θέλουμε καὶ ἐμεῖς νὰ τοὺς μιμηθοῦμε πραγματικὰ καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ τοὺς ἑορτάζουμε, χρειάζονται τρία βήματα: α) ἡ ἕνωσή μας μὲ τὸν Χριστὸ διὰ τῶν Μυστηρίων, β) ἡ βίωση τῆς ἀληθινῆς ζωῆς καὶ πολιτείας τῶν Ἁγίων, καὶ γ) ὁ σχηματισμὸς τοπικῶν ἐνοριακῶν ὁμάδων ἀλληλοβοηθείας καὶ κοινῆς δράσεως γιὰ τὸ καλὸ ὅλων. Μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς τοπικές – ἐνοριακὲς ὁμάδες θὰ προέλθουν εὐσεβεῖς κληρικοί, σώφρονες ἐκπαιδευτικοὶ καὶ δίκαιοι καὶ ἱκανοὶ πολιτικοὶ μὲ ἑλληνοορθόδοξες δημοκρατικὲς καὶ κοινοτικὲς ἀρχές, μακρυὰ ἀπὸ ἀτομοκρατικὴ ἢ μαζοκρατικὴ ἀντίληψη καὶ μηδενιστικὲς ἀπόψεις.
Ὅπου σχηματίστηκαν τέτοιες ὁμάδες, ὅπως π.χ. στὸ Αἰγάλεω, στὸ Μενίδι, στὸ Μαρούσι κ.ἀ., ἔφεραν ἀγαθά, μικρὰ μέν, ἀλλὰ σταθερὰ ἀποτελέσματα, τόσο γιὰ τὰ ἴδια τὰ πρόσωπα ὅσο καὶ γιὰ τὴν τοπικὴ κοινωνία ποὺ μὲ τὰ φωτεινά της παραδείγματα ἀποτέλεσε πόλο ἕλξης καὶ γιὰ ἄλλα γύρω πρόσωπα. Ἐξ ἄλλου, ὁ ἀπώτερος στόχος εἶναι ἡ συνεργασία ὅλων τῶν ὀρθοδόξων καὶ ὑγιῶς σκεπτομένων ἀγωνιστῶν καὶ σὲ περιφερειακὸ καὶ πανελλήνιο ἐπίπεδο.
Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ξεπεράσουμε τὶς ἀτομικές μας μωροφιλοδοξίες καὶ θὰ συστρατευτοῦμε ἐπὶ τέλους γιὰ τὴν κοινὴ πρόοδο, τὴν προστασία τῶν παιδιῶν μας καὶ τὴν προάσπιση τῶν κοινῶν ἀγαθῶν, εὐχόμαστε ταχεῖα ἀνάνηψη καὶ καλὸ καλοκαίρι, μὲ ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ θερμὴ μετάνοια. Γένοιτο!
†Βασίλειος Τσούπρας
