Πρόσκληση στὴν ἐλευθερία
τοῦ μακαριστοῦ Κωνσταντίνου Γανωτῆ, φιλολόγου – συγγραφέως
Τὸ μεγάλο παιχνίδι τοῦ διαβόλου μὲ τὸν κάθε ἄνθρωπο εἶναι νὰ σοῦ ἐμπνεύσει τὸ παραμύθι τῆς θείας δικαιοσύνης. Θὰ βάλει καὶ θεολόγους ἀκόμα νὰ σὲ διδάξουν ὅτι ὁ Θεός ἔχει προσβληθεῖ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία σου καὶ ἀπαιτεῖ δικαίωση. Σὰν νὰ εἶχε ἀνάγκη ὁ Θεὸς νὰ δικαιωθεῖ!
Ἔτσι, στὸ κρίσιμο στάδιο τῆς ὁριστικῆς ἀπώλειας σοῦ δίνει τὴν χαριστικὴ βολή. Σ’ ἐμποδίζει νὰ πεῖς ἕνα «Κύριε ἐλέησον», σοῦ ἀποκρύπτει ὅτι ὁ Θεὸς σ’ ἔχει συγχωρεμένο καὶ πρὶν νὰ ἁμαρτήσεις, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι Θεὸς καὶ ἄνθρωπος καὶ ἔτσι μέσα στὴν ἀναστημένη σάρκα Του εἴμαστε ὅλοι καὶ ἐμεῖς Χριστός, εἴμαστε ὅλοι μέσα στὴν ὑπόσταση τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀνθρώπινη φύση Του. Ἄρα, ἔχομε τὴν αἰώνια ἀξία μας, ὅσο καὶ ἄν ἁμαρτήσαμε. Μ’ ἕνα δάκρυ μετανοίας μᾶς ξαναντύνει ὁ ἀγαπημένος μας ἐραστής, -ὁ θεϊκὸς ἑαυτός μας!-, τὴν στολὴ τὴν πρώτη. Κι ἀπὸ τὸ τελευταῖο σκαλὶ τῆς κόλασης ξεκινοῦν μονοπάτια πρὸς τὀν Παράδεισο!
Ἡ καμπάνα τῆς Ἐκκλησιᾶς σοῦ χτυπᾶ παρακαλεστικὰ τὴν καρδιὰ καὶ τὸν νοῦ καὶ σοῦ λέει νὰ μὴν χάσεις τὴν ἁγιαστικὴ ἀκτινοβολία τῶν μυστηρίων της. Ἔλα μέσα στὸ τεῖχος, γιὰ νὰ σωθεῖς. Ὅλοι ἀνάξιοι εἶναι μέσα στὸ τεῖχος τῆς ἄπαρτης πόλης. Ἔλα νὰ σωθεῖς, δὲν σὲ μαλώνει κανένας. Εἶσαι τὸ πολυαγαπημένο παιδὶ τοῦ Πατέρα. Γιατί ἡδονίζεσαι μὲ τὴν ἐνοχή, ποὺ σὲ καίει; Ἔλα στὴν Ἐκκλησία, ποὺ καταργεῖ τὴν ἐνοχή, δηλαδὴ καταργεῖ τὴν δικαιοσύνη. Βλέπει τὸν κριτὴ σταυρωμένο, κομματάκια λειωμένο μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήρι, τὸν βλέπεις νὰ σοῦ γνέφει ἐρωτικά, νὰ σὲ προσκαλεῖ.
Μέσα στὸν κόσμο ποὺ κρίνει καὶ κολάζει θέλω νὰ σὲ προσκαλέσω στὴν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, ὅπου τὴν δικαιοσύνη τὴν καταργεῖ ὁ ἔρωτας τοῦ Θεοῦ.
Δὲν ἤθελα νὰ πεθάνω, χωρὶς νὰ σοῦ δώσω αὐτὴ τὴν παρηγοριὰ ποὺ σοῦ ἀξίζει…
