Λιβύη: Στροφή 180 μοιρών – Θέλουμε συμφωνία για ΑΟΖ με την Ελλάδα και την Μάλτα, δηλώνει τώρα ο ΥΠΕΞ

Λιβύη

Μια δήλωση-βόμβα -που εφόσον λάβει σάρκα και οστά θα ανατρέψει τα μέχρι στιγμής δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο- έκανε ο υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης, Μοχάμετ Τάχρ Σιγιάλα.

Μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της χώρας, ο Σιγιάλα ανέφερε πως “η Λιβύη θα συζητήσει με την Ελλάδα και την Μάλτα την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών της”.

Πρόσθεσε δε πως η οριοθέτηση αυτών των θαλασσίων ζωνών θα γίνει με φιλικό τρόπο, θα υπηρετεί τα συμφέροντα της Λιβύης και θα είναι σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο.

Υπενθυμίζεται πως ο πρωθυπουργός της Τρίπολης, Φαγιέζ Αλ Σάρατζ, υπέγραψε το παράνομο μνημόνιο Λιβύης – Τουρκίας με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων.

click4more Βρυξέλλες: “Η Συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης παραβιάζει το διεθνές δίκαιο”!

Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ η “συμφωνία” αυτή έχει ήδη επικυρωθεί από την Τουρκική Βουλή, δεν επικυρώθηκε ποτέ από το μόνο εκλεγμένο σώμα στην Λιβύη, τη Βουλή της οποία προεδρεύει ο Ακίλα Σάλεχ Ισά, που βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ, που έχει καταδικάσει το μνημόνιο.

Υπενθυμίζεται πως υπέρ μιας συμφωνίας Ελλάδας – Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ, που όμως θα σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και ειδικά το Δίκαιο της Θάλασσας είχε κάνει λόγο και ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, όταν επισκέφτηκε την Βεγγάζη, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών έγινε ενώ ο πρωθυπουργός της Τρίπολης -και σύμμαχος του Ερντογάν- Σάρατζ τελεί υπό παραίτηση, έχοντας ανακοινώσει ότι θα εγκαταλείψει το αξίωμά του τον Οκτώβριο.

Πόσους σκότωσε ο κοροναϊός και πόσους οι ιοί της γρίπης

Ιοί που εμφανίστηκαν τον 21ο αιώνα

Ο απολογισμός των νεκρών της πανδημίας του κοροναϊού πλησιάζει παγκοσμίως το ένα εκατομμύριο, αριθμός ήδη πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με τους θανάτους που προκάλεσαν άλλοι νέοι ιοί που έκαναν τα τελευταία χρόνια την εμφάνισή του και πολύ πάνω από αυτόν της «ισπανικής γρίπης» πριν από έναν αιώνα.

Ιοί που εμφανίστηκαν τον 21ο αιώνα

Ο μέχρι στιγμής απολογισμός των νεκρών από τον ιό SARS-CoV-2 ξεπερνά ήδη αυτόν που προκάλεσαν άλλοι νέοι ιοί που πρωτοεμφανίστηκαν τον 21ο αιώνα.

Η επιδημία της γρίπης Α (Η1Ν1), η λεγόμενη και «γρίπη των χοίρων», προκάλεσε το 2009 παγκόσμιο συναγερμό. Επισήμως 18.500 άνθρωποι πέθαναν από αυτή σε όλο τον κόσμο. Αργότερα το επιστημονικό περιοδικό The Lancet αναθεώρησε προς τα πάνω τον αριθμό των θανάτων από τη γρίπη Α, εκτιμώντας ότι κυμαίνονται μεταξύ 151.700 και 575.400.

Ο πρώτος κοροναϊός που προκάλεσε παγκόσμια ανησυχία και που επίσης προήλθε από την Κίνα προκάλεσε την περίοδο 2002-2003 την επιδημία Sars (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο) και σκότωσε 774 ανθρώπους όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Επιδημίες γρίπης

Αρκετοί είναι αυτοί που συγκρίνουν τους νεκρούς από covid-19 με αυτούς από την εποχική γρίπη, η οποία σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο.

«Σε παγκόσμιο επίπεδο οι ετήσιες επιδημίες της γρίπης προκαλούν περίπου 5 εκατομμύρια σοβαρές περιπτώσεις και 290.000 με 650.000 θανάτους», σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Τον 20ο αιώνα δύο μεγάλες πανδημίες γρίπης που συνδέονται με νέους ιούς (και όχι με τον εποχικό τύπο), αυτή του 1957-58, η λεγόμενη και ασιατική γρίπη, και αυτή του 1968-70, η γρίπη του Χονγκ Κονγκ, προκάλεσαν η κάθε μία περίπου ένα εκατομμύριο θανάτους σε παγκόσμιο επίπεδο, βάσει απολογισμών που έγιναν μετά την εξάλειψή τους.

Ωστόσο εμφανίστηκαν σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Έκτοτε λόγω της παγκοσμιοποίησης οι οικονομικές συναλλαγές και οι μετακινήσεις των ατόμων και άρα των ιών είναι πολύ περισσότερες και πιο έντονες.

Η μεγάλη γρίπη του 1918-19, η λεγόμενη «ισπανική» (η οποία επίσης προκλήθηκε από έναν νέο ιό) είχε τρομακτικές επιπτώσεις: σε τρία κύματα σκότωσε συνολικά 50 εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 2000.

Τροπικοί ιοί

Ο απολογισμός των θανάτων από τον νέο κορονοϊό είναι ήδη μεγαλύτερος από αυτόν του ιού Έμπολα, ο οποίος πρωτοεμφανίστηκε το 1976.

Το πιο πρόσφατο κύμα Έμπολα προκάλεσε τον θάνατο σχεδόν 2.300 ανθρώπων στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό την περίοδο μεταξύ του Αυγούστου του 2018 και τα τέλη Ιουνίου 2020.

Αν σε αυτό τον αριθμό προστεθούν οι νεκροί από τις διάφορες επιδημίες Έμπολα εδώ και σαράντα χρόνια, συνολικά έχουν χάσει τη ζωή τους από τον ιό αυτό περίπου 15.000 άνθρωποι, αποκλειστικά στην Αφρική.

Ωστόσο το ποσοστό θνησιμότητας του Έμπολα είναι πολύ πιο υψηλό από του SARS-CoV-2, καθώς περίπου το 50% των ατόμων που μολύνονται πεθαίνουν, ενώ σε κάποιες επιδημίες το ποσοστό έφτασε το 90%, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Ο ιός του Έμπολα όμως είναι λιγότερο μεταδοτικός σε σχέση με άλλες ιογενείς ασθένειες: μεταδίδεται μόνο από την άμεση και στενή επαφή με έναν ασθενή και όχι μέσω του αέρα.

Άλλοι τροπικοί ιοί, όπως ο δάγκειος πυρετός, η πιο σοβαρή μορφή του οποίου μπορεί να προκαλέσει θάνατο, είναι λιγότερο θανατηφόροι. Η ασθένεια αυτή που μεταδίδεται από τα κουνούπια προκαλεί μερικές χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο (4.032 το 2015).

Άλλες ιογενείς επιδημίες

Άλλος ένας ιό που σκοτώνει, ο HIV που προκαλεί το AIDS και για τον οποίο ακόμη δεν υπάρχει εμβόλιο, προκάλεσε πραγματική εκατόμβη νεκρών την περίοδο 1980 με 2000.

Χάρη στην επέκταση των αντιρετροϊκων θεραπειών πλέον ο ετήσιος αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν από AIDS μειώνεται σταθερά από το 2004, όταν κουφώθηκε με 1,7 εκατομμύρια νεκρούς. Το 2019, 690.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον HIV, σύμφωνα με την υπηρεσία του ΟΗΕ για το AIDS.

Από την εμφάνισή του, το AIDS έχει προκαλέσει τον θάνατο σχεδόν 33 εκατομμυρίων ατόμων.

Οι ιοί που προκαλούν την ηπατίτιδα Β και C σκοτώνουν ετησίως περίπου 1,3 εκατομμύριο ανθρώπους, συνήθως σε πιο φτωχές χώρες, λόγω κύρωσης ή καρκίνου του ήπατος (900.000 από ηπατίτιδα Β και 400.000 από ηπατίτιδα C).

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Απόστολος Ιωάννης: Ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού

ioannis theologos

Γράφει ο Λάμπρος Κ. Σκόντζος στην Romfea.gr
Καθηγητής – Θεολόγος


Ο απόστολος και ευαγγελιστής Ιωάννης ανήκει στα ιερά εκείνα πρόσωπα που αποτελούσαν το στενό κύκλο των μαθητών του Κυρίου. Μάλιστα αναφέρεται ως «ο μαθητής ον ηγάπα ο Ιησούς» (Ιωάν.13,23).

Ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης (Ματθ.4,21. Μαρκ.15,40) και αδελφός του αποστόλου Ιακώβου.

Η μητέρα τους ήταν πιθανότατα συγγενής, ίσως εξαδέλφη της Θεοτόκου, που σημαίνει ότι οι δυο αδελφοί απόστολοι ήταν κατά σάρκα εξαδέλφια του Κυρίου και σ’ αυτό ίσως έγκειται η οικειότητά τους με Αυτόν, ιδιαίτερα του Ιωάννη.

Ο Ιωάννης, μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο, ζούσαν με την οικογένειά τους στην Γαλιλαία και διατηρούσαν επικερδή και εύρωστη αλιευτική επιχείρηση, έχοντας δικό τους πλοίο και εργάτες (Μαρκ.1,20).

Φαίνεται πως οι οικογένεια τους ήταν εύπορη. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι η Σαλώμη, η μητέρα τους, ήταν μια από τις μαθήτριες του Κυρίου, η οποία τον υπηρετούσε από των υπαρχόντων της (Λουκ.8,3. Μαρκ.15,40).

Η αγορά επίσης των πανάκριβων αρωμάτων για να αλείψουν το νεκρό σώμα του Χριστού μαρτυρεί αυτόν τον ισχυρισμό (Μαρκ.16,1).

Ότι επίσης ο Ιωάννης έλαβε την μητέρα του Ιησού υπό την δική του φροντίδα είναι ένδειξη οικονομικής ανέσεως της οικογένειάς του.

Φαίνεται επίσης πως η οικογένεια του Ιωάννη είχε και κοινωνική καταξίωση, διότι ήταν γνωστός στον πανίσχυρο και απλησίαστο αρχιερέα Καϊάφα και έτσι δυνήθηκε να εισέλθει στο συνέδριο, που δίκαζε τον Ιησού μαζί με τον Πέτρο (Ιωάν.18,15).

Ο Ιωάννης από μικρός υπήρξε πιστός μαθητής του Ιωάννου του Βαπτιστού.

Με μεγάλη προσοχή άκουε από τον μεγάλο ερημίτη και προφήτη τις περί του Μεσσία προαγγελίες του.

Επιθυμούσε με λαχτάρα να έρθει στις μέρες του και να τον γνωρίσει.

Κάποια μέρα ο Βαπτιστής, έχοντας μαζί του τους δυο μαθητές του, Ιωάννη και Ανδρέα, είδε τον Ιησού να βαδίζει κοντά.

Τότε μαρτύρησε γι’ Αυτόν λέγοντας: «ίδε ο Αμνός του Θεού» (Ιωάν.1,37). Αμέσως οι δυο μαθητές ακολούθησαν τον Ιησού και τον ρώτησαν που μένει.

Αυτός τους είπε: «έρχεσθε και ίδετε» (Ιωάν.1,40). Αυτοί είδαν που μένει και έμειναν μαζί Του όλη την ημέρα.

Ο Ιωάννης συγκινήθηκε αφάνταστα από αυτή τη συνάντηση γι’ αυτό πήρε τη μεγάλη απόφαση, μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο. Άφησαν την αλιευτική επιχείρηση και ακολούθησαν τον Κύριο (Μαρκ.1,20).

Ο Ιωάννης ανήκε, όπως προαναφέραμε, στον στενό κύκλο των τριών μαθητών του Κυρίου. Συμπεραίνεται ότι ήταν ο μικρότερος στην ηλικία μαθητής του, σχεδόν έφηβος.

Ο υπέροχος χαρακτήρας του, η υπακοή του, η πίστη και η αφοσίωσή του στον Κύριο, είχαν ως συνέπεια να είναι λίαν αγαπητός από τον Ιησού και τους άλλους αποστόλους.

Εξ’ αιτίας του σπάνιου αυθορμητισμού του επονομάστηκε από τον Κύριο Βοαναργές (= υιός βροντής), όπως και ο αδελφός του Ιάκωβος.

Κάποια ημέρα όταν διέρχονταν κάποια κώμη της Σαμάρειας και οι κάτοικοι δεν τους δέχτηκαν, ζήτησε από τον Κύριο να πέσει φωτιά από τον ουρανό και να τους αφανίσει.

Φυσικά ο Χριστός τους απάντησε πως: «Ουκ οίδατε ποίου πνεύματος εστέ υμείς΄ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε ψυχάς ανθρώπων απολέσαι, αλλά σώσαι» (Λουκ.9,54).

Ως στενός μαθητής του Χριστού ευτύχησε να δει το θαύμα της Μεταμορφώσεως του Κυρίου (Ματθ.17,1.Μάρκ.9,2), την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου (Μαρκ.5,35.Λουκ.8,51) και να βιώσει την αγωνία του Διδασκάλου Του στον κήπο της Γεθσημανή (Ματθ.26,37.Μαρκ.14,33).

Μαζί με τον Πέτρο στάλθηκε να ετοιμάσει τον Πασχάλιο Δείπνο (Λουκ.22,8). Κατά την ώρα του Δείπνου έπεσε στο στήθος του Κυρίου, παρακαλώντας Του να τους αποκαλύψει ποιος είναι ο υποψήφιος προδότης μαθητής (Ιωάν.13,25).

Βρήκε το θάρρος και παρέστη στη δίκη του Ιησού (Ιωάν.18,16) και παραστάθηκε περίλυπος κάτω από το σταυρό στον φρικτό Γολγοθά.

Ευτύχησε επίσης να γίνει ο προστάτης της Θεομήτορος κατά παράκληση του Εσταυρωμένου Διδασκάλου Του (Ιωάν.19,26).

Αξιώθηκε να είναι ο πρώτος μαθητής που είδε το κενό μνημείο (Ιωάν.20,2-4).

Το άτοπο της αιτήσεως πρωτοκαθεδρίας στην εγκόσμιο βασιλεία του Χριστού, όπως εσφαλμένα την φανταζόταν, προκάλεσε την αγανάκτηση των άλλων μαθητών, όμως όπως φαίνεται αμέσως συνετίσθηκε (Μάρκ.10,35).

Μετά την Πεντηκοστή έμεινε κατ’ αρχήν στην Ιερουσαλήμ ως σημαίνον στέλεχος της Εκκλησίας (Γαλ.2,9).

Μαζί με τον Πέτρο ποιούσαν, δια του Κυρίου εξαίσια θαύματα (Πράξ.3,7). Στάθηκαν με παρρησία απέναντι στους αρχιερείς και ομολόγησαν τον Χριστό (Πράξ.4,13-22). Απεστάλη μαζί με τον Πέτρο στην Σαμάρεια να κηρύξουν το λόγο του Θεού (Πράξ.8,14).

Αργότερα μετέβη στην Μ. Ασία, όπου κήρυξε το ευαγγέλιο και έγινε επίσκοπος της Εφέσου.

Το 95 μ. Χ. κατά τον άγριο και σκληρό διωγμό του ρωμαίου αυτοκράτορα Δομετιανού, εξορίσθηκε στην Πάτμο, όπου έγραψε το βιβλίο της Αποκαλύψεως.

Πέθανε σε βαθύτατο γήρας περί το 100 μ. Χ. στην Έφεσο. Κατά την παράδοση, όταν πραγματοποιήθηκε ανακομιδή δεν βρέθηκε το σεπτό του λείψανο.

Η Εκκλησία μας διδάσκει την πίστη ότι μετέστη ενσώματος στον ουρανό από τον Κύριο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου.

Ο Ιωάννης έγραψε το ομώνυμο Ευαγγέλιο, τρεις Καθολικές Επιστολές και την Αποκάλυψη, τα οποία είναι ενταγμένα στην Καινή Διαθήκη.

Θεωρείται ο ευαγγελιστής του Θεού Λόγου, δηλαδή του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, ο οποίος «σάρξ εγένετο» (Ιωάν.1,14), προκειμένου να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος από τη δουλεία της αμαρτίας, τη φθορά και το θάνατο και γι’ αυτό η Εκκλησία μας τον προσονόμασε Θεολόγο.

Στα ιερά συγγράμματά του είναι έκδηλη η προτροπή του για αγάπη στους ανθρώπους, όπως τη δίδαξε ο Χριστός, γι’ αυτό και αποκαλείται ο ευαγγελιστής της αγάπης.

Τέλος ο Ιωάννης θεωρείται και προφήτης, διότι στο θαυμαστό βιβλίο του, την Αποκάλυψη, προλέγει την ολοκληρωτική συντριβή της δύναμης και της εξουσίας του διαβόλου και τον τελικό θρίαμβο του Χριστού και των πιστών Του.

Με αφορμή τη μνήμη της μεταστάσεως του αγαπημένου μαθητού του Κυρίου μας, του αποστόλου Ιωάννη του Θεολόγου, που τιμάται στις 26 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύουμε το πόνημα του αγαπητού μας αδελφού μας κ. Λάμπρου Σκόντζου.

Είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε πως τα μέσα και τα έργα βασανισμού μετατρέπονται με τη Θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την πίστη των μαρτύρων, σε «Μαρτύρια» ένδοξους τόπους, και αντικείμενα Θείας λατρείας, ο σταυρός από όργανο μαρτυρίου γίνεται μέγιστο σημείο του Χριστιανισμού, οι αλυσίδες του Αγίου Πέτρου από δεσμά γίνονται τίμια ενθύμια η Πάτμος από γυμνός τόπος και άνυδρος εξορίας γίνεται το Ιερό προσκύνημα του Αγίου Ιωάννου και τόπος συγγραφής της Αποκαλύψεως κτλ. Τα πάντα η Θεία Χάρις αναγεννά και φωτίζει !

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 27/9/2020

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

ΕΠΑΛΞΕΙΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔ/ΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ζήνωνος 3, 104-31 ΑΘΗΝΑ, τηλ. & fax: 210-5230.948, κιν. 6987 353063,

emailepalxeis@otenet.gr

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 24ῃ Σεπτεμβρίου 2020

Ἀνακοίνωση- Πρόσκληση

           Τὴν Κυριακὴ 27 Σεπτεμβρίου καὶ ὥρα 6:30 μ.μ. στὴν αἴθουσα Ἐπάλξεις, Ζήνωνος 3, β’ ὄρ., Ὁμόνοια, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς θλιβερῆς ἐπετείου της δολοφονίας τοῦ Ἰ. Καποδίστρια (27 Σεπτεμβρίου 1831), θὰ μιλήσῃ ἡ φιλόλογος – θεολόγος κ. Σοφία Μπεκρῆ, μὲ θέμα:

«Ἰωάννης Καποδίστριας: Ἕνας κυβερνήτης μὲ ὅραμα».

Θὰ ἀκολουθήσῃ συζήτηση.        

  Σημ.1. Λαμβάνεται πρόνοια γιὰ τὴν τήρηση ὅλων τῶν ἀπαιτούμενων μέτρων ἀσφαλείας στὴν αἴθουσά μας. Οἱ ὁμιλίες ἀνεβαίνουν καὶ στὸ διαδικτυακὸ σταθμὸ τῶν Ἐπάλξεων στὴν διεύθυνση: http://epalxeis.caster.fm/

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ

          Σημ.2. Τὰ ἱστορικὰ λάθη τοῦ παρελθόντος ἄς ἀποτελέσουν ἕνα μάθημα γιὰ μᾶς τοὺς νεώτερους -λαὸ καὶ ἄρχοντες-, ὥστε νὰ συνεργαστοῦμε ἐπιτέλους μὲ συνέπεια καὶ ὅραμα γιὰ τὸ καλὸ τῆς πολύπαθης πατρίδος μας, πρὶν νὰ εἶναι ἀργά.

Εἴσοδος ἐλεύθερη.

Γιὰ τὶς Ἐπάλξεις

Ἀσημίνα Τσάμου

Βίος και πολιτεία του Αγίου Ευσταθίου του Μεγαλομάρτυρα († 20 Σεπτεμβρίου)

Στις 20 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη μιας αγίας οικογενείας. Μιας οικογενείας μαρτύρων πού την αποτελούσαν ο άγιος Ευστάθιος, η σύζυγος του αγία Θεοπίστη και τα δύο παιδιά τους, οι άγιοι Αγάπιος και Θεόπιστος.

Στα 98 μ. Χ. ο Πλακίδας, αυτό ήταν το πρώτο όνομα του αγίου Ευσταθίου, διαπρέπει σαν στρατηλάτης ενδοξότατος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Δεν είναι μόνο η ευγενής καταγωγή και ο πλούτος, πού τον κάνουν να ξεχωρίζη, αλλά και οι εξοχές νίκες και τα ανδραγαθήματα του. Κι από κοντά ο ψυχικός του πλούτος. Συνετός, εγκρατής και σώφρων, δίκαιος και ελεήμων, αποτελεί αν και ειδωλολάτρης ακόμα μια εκλεκτή ψυχή. Σ’ αυτές του τις αρετές του μοιάζουν και η σύζυγος και οι δύο γιοι του.

Ένα τέτοιο ευγενικό θήραμα ήταν αδύνατο να ξεφύγη από τα δίχτυα της αγάπης του θείου Κυνηγού. Έτσι λοιπόν κάποια μέρα πού ο Πλακίδας γύμναζε το στρατό στο κυνήγι, τράβηξε την προσοχή του κάποιο ελάφι, πού ενώ έτρεχε, στρεφόταν και τον κοίταζε στα μάτια. Όρμησε να το κυνηγήση, αλλ’ εκείνο βρέθηκε μ’ ένα πήδημα στο χείλος ενός μεγάλου χάσματος, αφήνοντας αντίκρυ τον έφιππο Πλακίδα. Και ξαφνικά βλέπει ο στρατηλάτης ανάμεσα στα κέρατα του ελαφιού έναν υπέρλαμπρο σταυρό με τον Εσταυρωμένο. Ακούει και μια φωνή, πού του αποκαλύπτει ότι Αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός, ο μόνος αληθινός Θεός, και τον καλεί να πιστέψη και να βαπτιστή.
Το ελάφι εξαφανίζεται και ο Πλακίδας επιστρέφει στο σπίτι του. Πριν προλάβη όμως να εξιστόρηση το συνταρακτικό γεγονός στη σύζυγο του, εκείνη του φανερώνει ότι ο Θεός των χριστιανών αποκαλύφθηκε και σ’ αυτήν καλώντας την να πιστέψη με όλη την οικογένεια της. Την ίδια νύχτα δέχεται ή οικογένεια το άγιο βάπτισμα από τον επίσκοπο της Ρώμης.

Το άλλο πρωί ο άγιος Ευστάθιος πηγαίνει πάλι στο μέρος όπου του είχε αποκαλυφθή το όραμα του ελαφιού. Κι εκεί ακούει νέα συνταρακτική αποκάλυψη:
Θα πάθης όσα έπαθε και ο Ιώβ τον παλαιό καιρό, αλλά στο τέλος θα νικήσης τον διάβολο… Ανδρίζου, Ευστάθιε, και αγωνίζου στον δρόμο της αρετής. Το θέλημα του Κυρίου ας γίνη, απάντησε ο Ευστάθιος. Το ίδιο είπε και η αγία Θεοπίστη, όταν της φανέρωσε την πρόρρηση.εν περνούν λίγες μέρες και ο στίβος του αγώνα για τον νεοφώτιστο στρατηλάτη ανοίγεται. Από λοιμώδη ασθένεια πεθαίνουν όλοι οι υπηρέτες και οι άνθρωποι του σπιτιού του. Αρρωσταίνουν και ψοφούν τα άλογα και τα άλλα ζώα του. Κι ενώ κάποια μέρα απουσιάζουν από το σπίτι, μπαίνουν σ’ αυτό κλέφτες και τους παίρνουν ό,τι έχουν. Μένουν μόνο με τα ρούχα πού φορούν. Οι μέχρι πριν λίγο πλουσιώτατοι και ενδοξότατοι άρχοντες κατάντησαν φτωχοί και αξιολύπητοι.

Αποφασίζουν τότε να εγκαταλείψουν τη Ρώμη και να πάνε σε τόπο άγνωστο. Σαν τον πιο κατάλληλο βρίσκουν τα Ιεροσόλυμα, και ξεκινούν για κει. Κανείς τους βέβαια δεν μπορεί να φανταστή αυτά πού θα ακολουθήσουν. Στο τέλος του θαλασσινού ταξιδιού τους ο βάρβαρος και άνομος πλοίαρχος, ζητώντας υπέρογκα ναύλα, κρατάει τη Θεοπίστη στο πλοίο του αποχωρίζοντας την έτσι από την οικογένεια της.

Με οδύνη αβάσταχτη ο πονεμένος σύζυγος συνεχίζει τον δρόμο του με τα δύο παιδιά του ως την όχθη ενός μεγάλου ποταμού. ‘Εκεί αναγκάζεται ν’ αφήση το μεγαλύτερο παιδί, για να πέραση πρώτα το μικρότερο απέναντι. Καθώς όμως επιστρέφει να πάρη και το άλλο, βλέπει ότι το έχει αρπάξει ένα λιοντάρι. Γυρίζει τότε και βλέπει πώς και το μικρότερο το άρπαξε ένας λύκος. Μέσα στα δάκρυα του θυμάται ο άγιος την πρόρρηση του Κυρίου, ότι θα πέραση όσα και ο Ιώβ. Ίσως και περισσότερα, θα έλεγε κανείς. Γιατί ενώ ο Ιώβ είχε ένα κομμάτι γης για ν’ αναπαύεται, έστω και πάνω στην κοπριά, αυτός περιφέρεται ξένος σε ξένη χώρα. Εκείνος είχε κοντά του τουλάχιστον τους φίλους και τη γυναίκα του, ενώ ο άγιος απέμεινε έρημος από ανθρώπους.

Είναι φυσικό να συγκλονίζεται η ψυχή πού χτυπιέται από τέτοια και τόσα κύματα. Μα όταν αυτή είναι γαντζωμένη γερά στην αγάπη του Χριστού, δεν λυγίζει, δεν σαλεύει από την πίστη της. Υπερισχύει η εμπιστοσύνη στην πρόνοια Εκείνου, πού αγρυπνεί διαρκώς πάνω μας. Εκείνου, πού ξέρει γιατί στέλνει τα πικρά ποτήρια, και πού γνωρίζει να δίνη και την «έκβασιν» του πειρασμού. Με αφάνταστη υπομονή και γενναιότητα σήκωσε τον σταυρό του ο άγιος, εκτελώντας αγροτικές εργασίες επί δεκαέξι ολόκληρα χρόνια, εκεί, στην ξένη γη της Ανατολής.

Κάποτε ο Κύριος έκρινε πώς πλησίαζε η ώρα να λαβή το στεφάνι της υπομονής του. Στέλνοντας ανθρώπους σε όλα τα σημεία της αυτοκρατορίας ο αυτοκράτωρ Τραϊανός κατορθώνει να τον ανακάλυψη. Γιατί ο γενναίος στρατηλάτης είναι ο μόνος πού μπορεί να σώση το κράτος από τους εχθρούς πού το απειλούν. Ο αυτοκράτωρ του ξαναδίνει τα πρώτα αξιώματα και του αναθέτει την αρχιστρατηγεία.

Ο άγιος Ευστάθιος, για ν’ αύξηση το στράτευμα, στρατολογεί πολλούς νέους από όλη τη ρωμαϊκή επικράτεια. Ανάμεσα τους, χωρίς να το ξέρη, στρατολογήθηκαν και τα δύο παιδιά του. Είχαν και τα δύο σωθή από τα στόματα των θηρίων με την επέμβαση γεωργών και βοσκών της περιοχής. Δεν τα γνώρισε, αλλά καθώς τα είδε ευγενικά και ευπαρουσίαστα, τα κράτησε για να τον υπηρετούν στο τραπέζι.

Η εκστρατεία άρχισε και συνεχίστηκε μέχρι την πόλη πού έμενε η αγία Θεοπίστη. Ο Θεός τη διαφύλαξε και αυτή σώα και άβλαβη από τις ανήθικες προθέσεις του πλοιάρχου, τιμωρώντας τον με ξαφνική ασθένεια. Ο στρατηγός έστησε τυχαία τη σκηνή του στον κήπο του σπιτιού πού έμενε η αγία. Μια μέρα τα δύο παιδιά μπήκαν στο σπίτι και έδωσαν στην οικοδέσποινα ορισμένα τρόφιμα για να τα μαγειρέψη. Μέχρι να ετοιμαστή το φαγητό έπιασαν συζήτηση για την καταγωγή τους.

Ο μεγαλύτερος διηγήθηκε στον μικρότερο για τους γονείς και τον αδελφό του, για το ταξίδι τους με το πλοίο, για το επεισόδιο στο ποτάμι με το λιοντάρι και το λύκο. Ο μικρότερος συγκλονίστηκε. Είσαι ο αδελφός μου, φώναξε και έπεσε στην αγκαλιά του. Η αγία Θεοπίστη άκουγε από το μαγειρείο τη συζήτηση και συγκινημένη αναγνώρισε τα παιδιά της. Συγκρατήθηκε όμως και δεν εκδηλώθηκε αμέσως. Αργότερα πήγε στη σκηνή του στρατηγού να τα ζήτηση. Εκείνα έλειπαν. Βρήκε όμως τον άγιο να κάθεται στη σκιά ενός δένδρου. Καθώς τον παρατήρησε διέκρινε τα χαρακτηριστικά του συζύγου της. Τον πλησίασε και του διηγήθηκε την ιστορία της. Οι σύζυγοι αναγνωρίστηκαν. Η χαρά και η συγκίνηση τους δεν περιγράφεται. Έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και δόξασαν τον Θεό. Τα παιδιά μας, που είναι; ρώτησε σε λίγο η αγία. Τα παιδιά μας, τα έφαγαν τα θηρία, απάντησε με συντριβή ο άγιος και διηγήθηκε το επεισόδιο στο ποτάμι.

Ας δοξάσουμε πάλι τον Θεό, είπε τότε η αγία. Τα παιδιά μας ζουν και βρίσκονται κοντά μας! Άκουσα να λένε τα ίδια, όσα μου διηγείσαι εσύ τώρα. Έκπληκτος ο στρατηλάτης καλεί τους δύο νέους και βεβαιώνεται πώς είναι τα παιδιά του.

Η χαρά όλων δεν έχει όρια. Έπειτα από δεκαεξάχρονη δοκιμασία η οικογένεια, πού χωρίστηκε με θλιβερό και φρικτό τρόπο, ξαναενώνεται. Μαζί της πανηγυρίζει και όλο το στράτευμα. Ο Θεός αμείβει έτσι την αγία οικογένεια για την υπομονή σε τόσα δεινά πού δοκίμασε, αλλά της ετοιμάζει και ένα άλλο μεγαλύτερο στεφάνι υπομονής και καρτερίας. Νικητής και τροπαιούχος επιστρέφει με την οικογένεια του στη Ρώμη ο ένδοξος αρχιστράτηγος. Ο αυτοκράτορας Αδριανός, πού διαδέχθηκε τον Τραϊανό, ετοιμάζεται να προσφέρη μεγάλη θυσία στα είδωλα, τόσο για τη νίκη του, όσο και για την ανεύρεση ιών προσφιλών του προσώπων. Μα ο άγιος με παρρησία δηλώνει:

– Βασιλιά, εγώ τον Χριστό λατρεύω. Αυτόν δοξάζω και Αυτόν ευχαριστώ. Γιατί σ’ Αυτόν χρεωστώ τη ζωή μου και την ψυχή μου. Αυτός μου έδωσε δύναμη και νίκησα τους εχθρούς. Αυτός ευδόκησε και είδα και τη γυναίκα και τα παιδιά μου. Άλλον Θεό ούτε γνωρίζω ούτε πιστεύω, παρά μόνον Αυτόν, πού δημιούργησε τον ουρανό και τη γη.

Συγκλονιστική εντύπωση έκανε η δήλωση αυτή. Το πανηγυρικό σκηνικό αλλάζει. Οι ειδωλολάτρες ιερείς και οι αξιωματικοί σκυθρώπιασαν. Εξοργισμένος ο Αδριανός διατάζει τον άγιο να βγάλη τη στρατιωτική ζώνη και να στέκεται μπροστά του σαν κατάδικος. Παρ’ όλες τις προσπάθειες του, τις υποσχέσεις και απειλές, δεν κατορθώνει να τον μεταπείση. Και ο ένδοξος στρατηλάτης, ο σωτήρας της αυτοκρατορίας, καταδικάζεται σε θάνατο μαζί με όλη την οικογένεια του. Τους εκθέτουν σε μια πεδιάδα και εξαπολύουν ένα πεινασμένο λιοντάρι, για να τους κατασπάραξη. Αλλά αυτό, όταν τους πλησίασε, έσκυψε το κεφάλι σαν να τους προσκυνούσε και γύρισε πίσω. Κατασκευάζουν τότε ένα χάλκινο ομοίωμα βοδιού, το όποιο πυρώνουν στη φωτιά και ρίχνουν μέσα τους αγίους.

Όταν μετά τρεις μέρες το άνοιξαν, είδαν ότι οι ψυχές τους είχαν πετάξει στον ουρανό, χωρίς όμως να πειραχθή ούτε μια τρίχα της κεφαλής τους. Το θαύμα αυτό έκανε το πλήθος πού είχε συναχθή να κραυγάση:

Μέγας ο Θεός των χριστιανών! Αυτός μόνο είναι Θεός αληθινός και κανείς άλλος.

πηγή: https://agioskosmasoaitolos.wordpress.com

Ἁγία Σοφία: Ὁ Ἁρμονικὸς συμβολισμός καὶ σύνδεση Ἑλληνισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας

Η ΑΓΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑ

Ἡ Ἁγία Σοφία καὶ ἡ ἀρμονία της μὲ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὸ Χριστιανισμὸ

Ἁν προσέξουμε συνολικὰ τὴν Ἁγία Σοφιά, τὸ σχήμα της, ὃλες οι κολόνες και τα τετράγωνα σχήματα εἲναι ἡ προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀνέβει. Νὰ ξεκολλήσει ἀπὸ τὴ γἠινη φθαρτότητα του ὁ ἂνθρωπος καὶ νὰ προσεγγίσει τὸ Θεὸ. Άλλὰ κάθε προσπάθεια ποὺ κάνει ὁ ἀνθρωπος, ἒχει ὃρια, ὃπως καὶ ἡ ἐπίγεια ζωὴ του. Δίνοντας τὴ δική τους ἂποψη γιὰ τὸ ξεπέρασμα τῶν προβλημάτων καὶ τῶν ὁρίων ὁ Μὰρξ, ὁ Δαρβίνος, ὁ Φρόυδ εἲπαν τὴν γνώμὴ τους ἀλλὰ γρήγορα φάνηκε ἡ ἀδυναμία τους ἡ ὑποκειμένικότητα τους καὶ ξεπεράστηκαν ἀπὸ τοὺς ἐπόμενους . Ἀντίθετα οἱ ἀρχαίοι Ἑλληνὲς, οἱ τραγικοὶ ποιητὲς σὲ ὅλα τους τἁ ἒργα ἰδίως τὰ θεατρικὰ προτιμούσαν σὰν λύση τὸν ἀπὸ μηχανῆς θεὸ.

Ἀλλὰ καὶ τους διαλλόγους του Πλάτωνα ἀν δούμε, θὰ καταλάβουμε ὂτι καταλήγουν στὸ «θα το ξανασυζητήσουμε πάλι περὶ τοῦτου» ὃπως οι Αθηναίοι εἲπαν στὸν Παὐλο, ἀλλὰ καὶ ὁ Παὐλος στην προς Κορινθίους ἐπιστολὴ «τότε δε, θα τα δούμε όλα, τώρα ξέρουμε το μερικό».

Δεν κάνει ο Θεός κάτι που εμείς μπορούμε να κάνουμε αλλιώς θα καταλήγαμε θρησκόληπτοι. Αυτό θα ήταν προσπάθεια εκπηρασμού του Θεού.

Οτι ζήτησε ο διάβολος από το Θεό (Χριστό) να κάνει . Γεμίστε τίς υδρίες γιά να γίνει το νερό κρασί, «δώτε υμείς αυτοίς φαγείν» λέει στούς μαθητές του, όταν αυτοί του λένε πώς τα δύο ψάρια και τα πέντε κριθινα καρβέλια δεν είναι αρκετά γιά να θρέψουν όλο αυτό το πλήθος των ακροατών του Χριστού. «Μετακυλίστε το λίθο» που εσείς βάλατε, γιἀ να αναστήσω το Λάζαρο.

ΑΓΙΑΣΜΟΣ

Ἀνακοίνωση – Πρόσκληση

Οἱ «Έπάλξεις» μὲ χαρὰ σὰς ἀνακοινώνουν πὼς τὴν Κυριακὴ 20 Σεπτεμβρίου καὶ ὥρα 18:30, στὴν αἴθουσά μας, Ζήνωνος 3 β’ ὄροφος, θὰ τελεστῇ ἁγιασμὸς γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν δραστηριοτήτων τοῦ Συλλόγου. Στὴ συνέχεια θὰ ἀκολουθήσουν ὁμιλία καὶ ἄσματα ἀπὸ τὴ χορωδία.
Εἴσοδος ἐλεύθερη.
Γιὰ τὶς «Έπάλξεις», Δήμητρα Μποζά.


Ὁ ἀγιασμὸς γιὰ τὸ 2020-21 στὶς ΕΠΑΛΞΕΙΣ Κυριακὴ 20 Σεπτεμβρίου 18.30μμ

Στὴν αἴθουσα τῶν ΕΠΑΛΞΕΩΝ τὴν Κυριακὴ 20 Σεπτεμβρίου 2020, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τηρουμένων τῶν ἀναγκαίων μέτρων, γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τῆς μετάδοσης καὶ προστασίας μας, θὰ τελεστεὶ ὁ ἀγιασμὸς γιὰ τὴν ἒναρξη τῆς Ἐκκλησιαστικῆς, ἐκπαιδευτικῆς, ἀκαδημαϊκῆς, οἰκονομικῆς, γεωργικῆς κτλ χρονιᾶς (ὃλα τὰ οὐσιαστικὰ πρἀγματα τὠρα ξεκινάνε) στὴν γνωστὴ διεύθυνση Ζήνωνος 3 στὸ 2ο ὄροφο.

Τὴν ἐκδήλωση θὰ τιμήσει μὲ τὴν παρουσία της καὶ τὰ τραγούδια της, ἡ χορωδία τῶν ΕΠΑΛΞΕΩΝ

Σᾶς περιμένουμε ὅλους !

Ἡ χθεσινὴ ὁμιλία τῆς Σοφἰας Μπεκρὴ γιὰ τὴ θλιβερὴ ἐπαίτειο τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς τὸ 1922 καὶ τῶν Σεπτεμβριανῶν τὸ 1954

Ἀς ἀκούσουμε μὲ ἱδιαίτερη προσοχὴ τὴν ἐμπεριστατωμένη καὶ συμπυκνωμένη, κατὰ τὸ δυνατὸν ἀναφορὰ τῆς ἀδερφῆς μας Σοφίας Μπεκρῆ στὰ γεγονότα ποὺ ὁδήγησανστὴ σφαγὴ καὶ στον βίαιο ξεριζωμὸ τοῦ Ὀρθόδοξου Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τὶς κοιτίδες τῆς Ἰωνίας καὶ τοῦ γενικότερου Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν περιοχὴ.

1922
Μαζικές καταστροφὲς καὶ ἐκδιώξεις τῶν Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη. Κύμα βίας της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955

Ματωμένη Πόλη: Το πογκρόμ εναντίον Ελλήνων, και το τουρκοαγγλικό σχέδιο !

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της εποχής, στις διαδηλώσεις συμμετείχαν περίπου 100.000 άτομα τα οποία δρούσαν σε ομάδες των 15 έως 50 ατόμων κάνοντας «καταδρομικές επιθέσεις». Παράλληλα, μπαινόβγαιναν ανενόχλητοι μέσα στον όχλο με την αστυνομία και τον στρατό να παρακολουθούν χωρίς να επεμβαίνουν.

Η βρετανική υποκίνηση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης και η Κύπρος

Η επίσημη αιτιολόγηση του τουρκικού κράτους ήταν πως ο κόσμος ξεχύθηκε αυθόρμητα στο δρόμο αντιδρώντας για δήθεν επικείμενες εκτελέσεις τουρκοκυπρίων. Ο μηχανισμός προπαγάνδας είχε πάρει «φωτιά», κυρίως μέσω της εφημερίδας Χουριέτ.

Αφορμή για το μαζικό κύμα βίας της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955, ήταν ένα ψευδές ρεπορτάζ για δήθεν καταστροφή του σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, από Έλληνες.

Στο πογκρόμ συμμετείχαν χιλιάδες Τούρκοι που δε ζούσαν στη Πόλη και μεταφέρθηκαν εκεί επί τούτου.

Τις μέρες πριν το πογκρόμ, πάνω στα μαγαζιά και τις περιουσίες των Ελλήνων είχε γραφτεί με μπογιά το «GMR» για να στοχοποιηθούν οι τοποθεσίες, ενώ οι περιουσίες μη μουσουλμάνων είχαν καταγραφεί πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Επισήμως, από το πογκρόμ καταγράφηκαν 16 θάνατοι Ελλήνων και σοβαροί τραυματισμοί άλλων 32, ο θάνατος ενός Αρμένιου, 12 βιασμοί γυναικών, ενώ άγνωστος αριθμός ανδρών εξαναγκάστηκε σε περιτομή.

Παράλληλα καταστράφηκαν 4.348 εμπορικά καταστήματα, 110 ξενοδοχεία, 27 φαρμακεία, 23 σχολεία, 21 εργοστάσια, 73 εκκλησίες, 1000 ελληνικές κατοικίες. Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς το κόσμους των ζημιών έφτασε στα 150 εκ. δολάρια, ενώ η ελληνική πλευρά ανέβασε το ποσό στα 500.000.000 δολάρια. Αποτέλεσμα ήταν οι Έλληνες της Πόλης να μείνουν χωρίς δουλειές.

Οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη άρχισαν να συρρικνώνονται σταδιακά και σήμερα μετά βίας ξεπερνούν τους 2.000 ανθρώπους. Αποκορύφωμα φυσικά των διωγμών, ήταν οι μαζικές απελάσεις του 1964 που αποτέλεσαν μια από τις πλέον βάναυσες παραβιάσεις της Συνθήκης της Λωζάννης.